Mijn levensverhaal
Ik zag het levenslicht op 10 december 1990.
Om kwart voor zes ’s avonds. Het was eenzeer vlotte bevalling. (in een half uur tijd) Ook ben ik twee weken te vroeg geboren. Normaal was het voor 24 of 25 december dus een kerstkindje, maar jammer
genoeg niet. Als ik geboren werd had ik veel haar en was ik donker bruin van huidskleur. Ik was een rustige baby en was een goede drinker. Als ik een jongen was zou ik “ Brecht” heten.
Mijn doopsel heb ik gedaan op 10 maart 1991 in de Sint- Audomaruskerk te Passendale om 15 uur. Als ik mijn doopsel deed heb ik ook niet gehuild. Mijn zus daarintegen wel. Mijn doopmeter heet Magda Huyghe en mijn dooppeter heet Rene Jonckheere.
Bijna 2 jaar en een zusje!
Als ik bijna 2 jaar werd, kreeg ik een zusje “Stephanie.” Ze is gebo
ren op 3 november 1992. Ze is 2 jaar jonger. Stephanie is 1 maand te vroeg geboren. Ze was en is een leuke zus. Velen maken dikwijls ruzie met hun zus. Ik ook wel eens, maar ik denk niet zo vaak.
Als ik nu nog een kleinere zus of broer zou krijgen zouden er natuurlijk leuke kanten en minder leuke kanten zijn. Maar jammer genoeg willen mijn ouders geen kindjes meer.
Ze zeggen: ,, We hebben al genoeg aan jullie twee.” (leuk bedoeld)

Na alle kleuterklassen te doorlopen ging ik naar het eerste leerjaar. Daar was het hoogte punt mijn eerste communie. Op 18 mei 1997 was de grote dag. Op het einde van de eucharistie hebben we aan onze mama een roosje gegeven. We hebben veel gefeest, maar jammer genoeg ging de dag heel vlug voorbij.
In het eerste en tweede leerjaar ben ik ziek gekomen en voor een week opgenomen in het ziekenhuis geweest. Ik heb veel tekeningen van klasgenootjes gekregen. Ik moest ook veel braken. Het eten in het ziekenhuis vond ik ook niet al te best.
Nog een beetje later de eerste keer op reis (in het vierde leerjaar).
In het vierde gingen we op reis naar Disneyland voor 2 dagen.We vertrokken 's
morgens om 5 uur met de bus richting Frankrijk. Na 4 uur rijden en in de files te staan, waren we er.Ik vond het fantastisch. Eerst gingen we naar ons hotel . Dan naar Disneyland zelf. Het eerst waar we op zaten was een heel snel treintje in het donker. We hebben
daar heel veel opgezeten . Daar heb ik ook voor de eerste keer op de boemerang gezeten. Die achterwaarts en dan weer voorwaarts ging. Eten hadden we zelf mee. De laatste avond was er een parade met alle figuren van Mikey Mous. (met lichtjes) Daarna moesten we richting België.
Vijfde leerjaar. (arm gebroken).
Ongeveer een jaar later heb ik mijn arm gebroken. Ik moest 6 weken in de gips.
Nog altijd heb ik de band die ik daarvoor moest dragen. Ik heb een kaart van mijn klasgenoten ontvangen. De eerste week moest ik thuisblijven en zo dat ik de les kon volgen was er heen – en weerschrift . Daar schreef de juf in wat ik moest maken en wat we gezien hadden . Eén van de leerlingen bracht dat binnen.
In het zesde heb ik beginnen muziekles te volgen bij juf Mieke. Ik heb ook blokfluit
leren spelen. Ik heb dan nog een eindje muziek les gevolgd en beginnen met buggel te bespelen, maar dat zag ik na een paar weken niet meer zitten, want het was moeilijk te combineren met mijn schoolwerk. Dan ik heb ik definitief gestopt met de muziekschool.
Je hebt al het doopsel, mijn eerste communie en nu het derde speciaal, belangrijk moment was mijn vormsel. Mijn vormsel deed ik met veertig andere leerlingen in de Sint-Audomaruskerk te Passendale. Op 26 mei 2002. Maar voor we ons vormsel deden moesten we catechese volgen. We werden in groepjes verdeeld. Ons groepje bestond uit 5 leerlingen. Na al die catechese lessen te volgen was het zover. Het was ook een toffe dag zoals bij het doopsel en de eerste communie. We kregen een kruisje als herrinneringen.
Mijn zus heeft voor haar verjaardag een hondje gekregen van vrienden.
Ons hondje hebben we de naam “Bobbie” gegeven. Bobbie is geboren op 28 augustus 2002. We zijn haar gaan halen op 26 oktober 2002. Dus we hebben hem bijna 1 jaar.
Zij is heel lief en doet geen vlieg kwaad. Bobbie speelt ook heel graag.
Ook nog in het zesde heb ik een belangrijke beslissing moeten nemen het had te maken met de toekomst. Je kan het misschien al raden. Ik heb moeten kiezen welke richting en welke school ik zou gaan. Na veel wikken en wegen was het de V.M.S geworden. Ik ben ook niet alleen naar de V.M.S gegaan. Delphine en Liesa zijn met me mee geweest. Nu ben ik heel erg blij dat ik in de V.M.S zit. Dit jaar zijn we met de V.M.S op kamp geweest. Het was SUPER!!
word vervolgd...